Volg ons  Volg ons op Twitter Volg ons op Facebook

Deel deze pagina:
FaceBook  Twitter  

Als actieve wrakduiker en onderwaterfotograaf loop je vroeg of laat aan tegen de discipline die onderwaterarcheologie heet. Naar mate je je er meer in verdiept, des te interessanter wordt het.

Zoals de titel het al aangeeft, is onderwaterarcheologie, archeologische activiteiten welke zich onder water afspelen. Omdat men heel lang niet goed onder water onderzoek kon doen, is onderwater archeologie een vrij recente wetenschap, maar door de grote hoeveelheid aan vondsten en duikers, een die snel groeit. Op enkele universiteiten bestaan er inmiddels vakgroepen van.

In tegenstelling tot wat soms gedacht wordt, reikt de wetenschap van onderwaterarcheologie veel verder dan scheepswrakken alleen. Soms liepen hele dorpen onder water, verdwenen bruggen en complete havens in de zee of storten vliegtuigen buiten de kust neer. En niet zelden worden de onderzoeksgegevens van de onderwaterarcheologie in verband gebracht met die van de archeologie op het vaste land. De vondsten van het wrak van het VOC schip Zuytdorp, dat in 1711 vlak bij Australië zonk, werd bijvoorbeeld met succes in verband gebracht met het antropologisch onderzoek naar stammen in Australië. Men kon, op basis van de vondsten onder water, aantonen dat een groot aantal bemanningsleden zich wisten te redden. Zij bouwden aan de kust een nieuw bestaan op en mengden zich met de plaatselijke bevolking. Hierdoor ontstonden kruisingen tussen de Westerse scheepslui en de inheemse bevolking die eerder wel opgemerkt waren, maar niet verklaard.

Onderwaterarcheologie kan een enorme bijdrage leveren aan de kennis die we over het verleden hebben. Als een soort tijdcapsules laten ze zien hoe men leefde en wat men gebruikte op het moment van het vergaan of onderlopen met water.

Er is nogal wat jurisprudentie in het verleden ontstaan over vondsten in de zee, vooral als het buiten de territoriale wateren gevonden werd. En juist omdat deze plaatsen niet goed te zien en te bewaken zijn, vond en vindt er ook geregeld roof en vernieling plaats, wat de vergroting van onze kennis natuurlijk niet bevordert. UNESCO (United Nations Educational Scientific and Cultural Organization of te wel de Verenigde Naties Organisatie voor Onderwijs Wetenschappen Cultuur en Communicatie) heeft als belangrijkste doel om een bijdrage te leveren aan de vrede en veiligheid door onder andere onderwijs, wetenschappen en cultuur te beschermen. UNESCO heeft dan ook in 2001 een zogenaamde Convention on the Protection of the Underwater Cultural Heritage opgesteld waardoor het onderwatererfgoed beter beschermd zou moeten worden. Een van de onderdelen hiervan is bijvoorbeeld dat de vondsten niet gebruikt mogen worden voor commerciële doeleinden.

Hoe het ook zij, de onderwaterarcheologie heeft nog werk genoeg. Ieder jaar worden er ongeveer 60 meldingen van nieuwe vondsten gedaan bij de Rijksdienst voor Archeologie. De meeste van deze meldingen komen overigens van recreatieve duikers. Men onderzoekt maar een klein deel van deze vondsten i.v.m. de kosten die dit met zich meebrengt. Recreatieve duikers, zoals wij, kunnen daar een rol in spelen. Op de website van de LWAOW (Landelijke Werkgroep Archeologie Onder Water, onderdeel van de Archeologische Werkgemeenschap Nederland) is bijvoorbeeld te lezen dat wetenschappelijk onderzoek van professor Bogaers in het verleden alleen maar mogelijk was door de inzet van amateur archeologen en dat met succes werd gewerkt met bestaande duikclubs en recreatieve duikers.


Dive4all is

Aquamed logo
Officieel Aqua Med dealer. Registreer online

Mares logo
Officieel Mares Premium Reseller

Dive4all opleidingen worden uitsluitend gegeven door gecertificeerde PADI Instructeurs en Divemasters.

Dive4all PADI school Utrecht

Tweets

Een vraagje

EIgenlijk zouden alle recreatieve duikers Rescue duikers moeten zijn